Χάρτα των Μαρτινιστικών Ταγμάτων¹Με τον όρο Μαρτινιστικό Τάγμα εννοείται κάθε Τάγμα που ονομάζεται Μαρτινιστικό, ανεξαρτήτως του δευτερεύοντος προσδιορισμού του. του 21ου αιώνα

Εισαγωγή

Καθ’ όλη τη διάρκεια του περασμένου αιώνα, η ιστορία του Τάγματος και των Μαρτινιστικών Ταγμάτων παρέμεινε πλούσια και περιπετειώδης. Αν και το Τάγμα που ίδρυσε ο Papus διακλαδώθηκε σε πολυάριθμους κλάδους, το δέντρο αυτό δεν ήταν παρά ο καρπός αυτής καθ’ αυτής της αρχής της μαρτινιστικής μύησης, μιας μύησης ελεύθερης, σε γραμμική διαδοχή, από άτομο σε άτομο.

Καθ’ όλη τη διάρκεια του περασμένου αιώνα, οι μαρτινιστικοί κύκλοι, ομάδες, στοές και τάγματα αποτέλεσαν χωνευτήρια που επέτρεψαν στα ιλλουμινιστικά, αποκρυφιστικά και ερμητικά ρεύματα να αντέξουν ή να ανθίσουν. Η ελευθερία, η ανεκτικότητα και το πνεύμα της έρευνας που κυριάρχησαν στο μαρτινιστικό κίνημα, παρά τις όποιες αναπόφευκτες αντιξοότητες, επέτρεψαν σε πολλούς αναζητητές να ξανασυναντηθούν, ανεξαρτήτως των ιδιαίτερων ατραπών τους, σε μια αληθινή αδελφότητα υπό την αιγίδα του Άγνωστου Φιλοσόφου.

Το Μαρτινιστικό Τάγμα ήξερε επίσης πώς να υποδέχεται στους κόλπους του άλλα ρεύματα, προκειμένου να τα διατηρήσει και να τα βοηθήσει να βιώσουν μια νέα εξέλιξη.

Σήμερα, προκειμένου να διατηρηθεί αυτή η νοοτροπία, έτσι ώστε να μην τελματωθεί αυτό που είναι ζωντανό, εγγράφονται στην παρούσα Χάρτα των Μαρτινιστικών Ταγμάτων για τον ΧΧΙ^ο αιώνα, οι απλές αρχές που συνέβαλαν στην ακτινοβολία του Μαρτινισμού από την εποχή του Papus.

Η υιοθέτηση αυτής της Χάρτας είναι εθελοντική· δεν παρέχει δικαιώματα, παρά μόνο καθήκοντα που απορρέουν από την ηθική. Κανείς δεν θα πρέπει να λογοδοτήσει γι’ αυτά, ει μη μόνον στον εαυτό του και στην Θεία Πρόνοια.

Πηγή: CIREM. Η αντιγραφή ενθαρρύνεται.

I — Σύμφωνα με τον Saint-Martin

1

« Η αίρεσή μου είναι η Θεία Πρόνοια· οι προσήλυτοί μου είμαι εγώ· η λατρεία μου είναι η δικαιοσύνη. »

« … Εκπλήσσομαι που με θεωρήσατε τόσο γοητευμένο με την μηδαμινή αξία μου, τόσο ώστε να πιστεύω ότι θα μπορούσα να δώσω το όνομά μου στην πρότερη σχολή μου ή οπουδήποτε αλλού. Οι κατεστημένοι οργανισμοί χρησιμεύουν μερικές φορές για να απαλύνουν τα ανθρώπινα δεινά, συχνότερα δε για να τα αυξήσουν, ποτέ όμως για να τα θεραπεύσουν. »

« Η μόνη μύηση που αναζητώ, με όλη τη θέρμη της ψυχής μου, είναι αυτή δια της οποίας μπορούμε να εισέλθουμε στην καρδιά του Θεού και να κάνουμε την καρδιά του Θεού να εισέλθει εντός μας, για να τελέσουμε εκεί έναν ακατάλυτο γάμο, που μας κάνει φίλο, αδελφό και σύζυγο του Θείου Επανορθωτή μας. Δεν υπάρχει άλλο μυστήριο για την επίτευξη αυτής της ιερής μύησης από το να βυθιζόμαστε ολοένα και περισσότερο στα τρίσβαθα της ύπαρξής μας και να μην εγκαταλείψουμε μέχρι να καταφέρουμε να αισθανθούμε τη ζωντανή και ζωογόνο ρίζα· διότι τότε όλοι οι καρποί τους οποίους θα έπρεπε να φέρουμε, σύμφωνα με το είδος μας, παράγονται φυσικά εντός μας και εκτός μας, όπως βλέπουμε να συμβαίνει στα γήινα δέντρα μας, καθώς είναι προσκολλημένα στη ιδιαίτερη ρίζα τους και δεν σταματούν ποτέ να αντλούν τους χυμούς της. »

2

Ο Louis-Claude de Saint-Martin αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του στα μυητικά τάγματα στα οποία συμμετείχε, αλλά δεν ίδρυσε κανένα από αυτά και διατηρούσε μια έλλογη επιφύλαξη απέναντι τους. Μέσω του έργου του, εγκαινίασε ένα σημαντικό ρεύμα της χριστιανικής ιλλουμινιστικής σκέψης και κάλεσε τους ανθρώπους να ενωθούν σε μια αδελφότητα πνεύματος. Στα πρόθυρα του θανάτου, ο Louis-Claude de Saint-Martin «προέτρεψε όλους όσοι ήταν γύρω του να εμπιστευτούν την Θεία Πρόνοια και να ζήσουν μεταξύ τους ως αδελφοί, με ευαγγελικά αισθήματα».

II — Σύμφωνα με τον Papus

1

Ο Papus ίδρυσε το Μαρτινιστικό Τάγμα σε διάφορα στάδια:

• 1884–1885: Πρώτες μυήσεις.
• 1887: Πρώτη στοά.
• 1887–1890: Ίδρυση του Μαρτινιστικού Τάγματος, σύνταξη καταστατικού και εγχειριδίων διδασκαλίας.
• 1891: Συγκρότηση του πρώτου Ύπατου Συμβουλίου.

2

Η μύηση του 1882 στην οποία γίνεται αναφορά για τον Papus καθώς και αυτή την οποία ο Augustin Chaboseau τοποθετεί, όσο τον αφορά, το 1886, μυήσεις που μεταβίβασαν αντίστοιχα ο ένας στον άλλον το 1888, παραμένουν αβέβαιες ως προς τη φύση και τις συνθήκες τους. Είχαν διαφορετική και ελάχιστα τελετουργική μορφή. Είναι η μύηση του Papus, όχι του Papus-Chaboseau, που αποτελεί από την ίδρυση του Μαρτινιστικού Τάγματος, τη «Μαρτινιστική» μύηση.

III — Σύμφωνα με το Τάγμα

1

Ο Papus συνέλαβε και καθόρισε το Μαρτινιστικό Τάγμα, ταυτόχρονα ως μυητικό τάγμα και ως σχολή ηθικής ιπποσύνης²Papus. Martinésisme, willermozisme, martinisme et franc-maçonnerie. Παρίσι. Chamuel. 1899. και χριστιανικού αποκρυφισμού.

Ο χριστιανισμός του Μαρτινιστικού Τάγματος χαρακτηρίζεται από τη δοξασία της Συμπαντικής Αποκατάστασης του Martinez de Pasqually καθώς και από την καρδιακή ατραπό της εσωτερικής μεταστοιχείωσης του Saint-Martin· ο δε αποκρυφισμός είναι «το σύνολο των δοξασιών και των πρακτικών που βασίζονται στη θεωρία ότι κάθε αντικείμενο ανήκει σε ένα μοναδικό σύνολο και διατηρεί αναγκαίες, σκόπιμες, μη χρονικές και μη χωρικές σχέσεις με κάθε άλλο στοιχείο αυτού του συνόλου»,³L’Occultisme, esquisse d’un monde vivant. Saint Jean de la Ruelle. Éditions Chanteloup. 1987. θεωρία γνωστή ως θεωρία των αντιστοιχιών.

2

Ο Papus και οι Αδελφοί της Ιεροφανείας διέπονταν από ερευνητικό πνεύμα, όπου ο μη δογματικός συλλογισμός θεμελιωνόταν και αποκορυφωνόταν εντός της δράσης.

3

Πιστό στον τίτλο του, το Μαρτινιστικό Τάγμα ασχολείται πρωτίστως με τη μελέτη και την εφαρμογή της πρωτότυπης διδασκαλίας του Louis-Claude de Saint-Martin, αλλά και με την κατανόηση της επιρροής που άσκησε επί της δοξασίας του ο πρώτος του δάσκαλος, Martinez de Pasqually, καθώς και ο Jacob Boehme.⁴« Στον Martinez de Pasqually οφείλω την είσοδό μου στις ανώτερες αλήθειες. Στον Jacob Boehme οφείλω τα πιο σημαντικά βήματα που έκανα μέσα σε αυτές τις αλήθειες. » Portrait, n^o 418.

1. Πρώτη συνέπεια: το Μαρτινιστικό Τάγμα είναι προσκολλημένο στην απλότητα των τελετουργικών μορφών, των οποίων παράδειγμα αποτελεί το πρώιμο Μαρτινιστικό Τάγμα.
2. Δεύτερη συνέπεια: Η αδελφοσύνη και η συντροφικότητα βρίσκονται στο επίκεντρο της μαρτινιστικής εμπειρίας: « Μην αποκαλείτε τους εαυτούς σας Διδάσκαλο. Διότι έχετε μόνο έναν Διδάσκαλο και είστε όλοι αδελφοί ».⁵Κατά Ματθαίον, XXIII, 8.
3. Τρίτη συνέπεια. Ένα Μαρτινιστικό Τάγμα είναι ανεξάρτητο από οποιαδήποτε Εκκλησία, όπως κι από κάθε άλλο μυητικό τάγμα· τα μέλη παραμένουν ελεύθερα να συμμετέχουν όπου αυτό είναι πνευματικά συμβατό με το Τάγμα. Υπήρξαν αντιστοιχίες μεταξύ των βαθμών του Μαρτινιστικού Τάγματος και εκείνων άλλων μυητικών ταγμάτων. Οι αντιστοιχίσεις αυτές στερούνται μυητικής σημασίας.
4. Τέταρτη συνέπεια: Το Μαρτινιστικό Τάγμα καλεί τα μέλη του να κινηθούν επί της ατραπού της Επανενσωμάτωσης. Τούτο υπονοεί ότι τα προετοιμάζει για να απελευθερωθούν από κάθε μορφή αλλοτρίωσης, συμπεριλαμβανομένης ακόμη και της συμμετοχής σε οποιοδήποτε μυητικό τάγμα, συνεπώς και αυτού του ίδιου του Μαρτινιστικού Τάγματος.

IV — Περί της Αδελφότητας

1

Μετά τον θάνατο του Papus, το Μαρτινιστικό Τάγμα διακλαδώθηκε και η διαδικασία αυτή δεν έχει διακοπεί. Οποιαδήποτε διαμάχη μεταξύ των μαρτινιστικών ταγμάτων σχετικά με την υπεροχή του ενός έναντι των άλλων είναι άτοπη, υπό την προϋπόθεση ότι κάθε τάγμα που προσδιορίζεται ως μαρτινιστικό προσυπογράφει τις γενικές αρχές που παρατίθενται παραπάνω. Μεταξύ των Μαρτινιστικών Ταγμάτων, καθώς και μεταξύ των μελών κάθε Μαρτινιστικού Τάγματος, η αδελφοσύνη είναι ο κανόνας, ο δε ανταγωνισμός είναι αποδεκτός μόνον όσον αφορά την αρετή.

2

Δεδομένου ότι όλα τα Μαρτινιστικά Τάγματα χορηγούν την ίδια μύηση, ένα μέλος οποιουδήποτε Μαρτινιστικού Τάγματος μπορεί και πρέπει να γίνει δεκτό ως επισκέπτης σε μια συνεδρία που διεξάγεται υπό την αιγίδα ενός άλλου Μαρτινιστικού Τάγματος.